Més fotos dels campaments / Máis fotos dos campamentos

August 29, 2005

Ara que arriba setembre i comença un nou curs, ja podeu veure les millors fotos de Prat de Comte 2005. En total són 32 i es troben a http://www.flickr.com/photos/aouriceira/.

Si, a més, voleu veure les fotos a les quals hi apareix gent (14 fotos) digueu-m’ho deixant un comentari a aquest article o enviant-me un email.

Pròximament començaré a penjar les fotos de la Vall de Núria. Estigueu alerta!

Máis fotos dos campamentos (galego)

Agora que chega setembro e comeza un novo curso, xa podedes ver as mellores fotos de Prat de Comte 2005. En total son 32 e podédelas atopar en http://www.flickr.com/photos/aouriceira/.

Se, ademais, queredes ver as fotos nas que aparece xente (14 fotos) dicídemo deixando un comentario neste artigo ou enviándome un email.

Proximamente comezarei a colgar as fotos de Vall de Núria. Estade atent@s!

Posted in Geo | No Comments »

Arde Galiza / Es crema Galiza

August 25, 2005

(...)

Arde Galicia
co lume forestal,
tamén arden os teus ollos
con pupilas de metal.

E cando os teus ollos queiman
tanto che me ten.
E tanto che me ten, ven!
e tanto che me ten, vai!

Vai,
e ven,
vai e ven e baila
do dereito e do revés

Tacón, tacón,
tacón, punta, tacón.

(...)

[Banda Sonora: Os Resentidos – Sitio Distino]

Ás veces semella que o tempo non pasa.

Como diría María: Vía sihomesi.

P.S.: Tamén vía Cristina Narbona Ruiz & company.

Es crema Galiza (català)

De vegades sembla que el temps no passa.

Com ho diria la María: via sihomesi.

P.S.: També via Cristina Narbona Ruiz & company.

Posted in Geo | Comments (2)

Holywater

August 23, 2005

Holywater é o grupo que me pon os pelos de punta unha e outra vez. Dende o primeiro concerto (xa non lembro cando), dende a primeira maqueta, alá polo ano 1999, é a música que me conmove como ningunha outra. As súas cancións acompañáronme sempre nos díficiles anos da adolescencia, cando por máis que procuraba non era capaz de atoparme. Estiveron comigo nalgún amor e en todos os desamores…

[Banda Sonora: Holywater – sides]

Holywater és el grup que em posa la pell de gallina una vegada i una altra. Des del primer concert (ja no m’enrecordo quan), des de la primera maqueta, allà per l’any 1999, és la música que em commou com no ho fa cap altra. Les seves cançons em van acompanyar sempre en els anys difícils de l’adolescència, en aquell temps en el qual no em trobava per molt que em cercava. M’han fet costat en algun amor i en tots els desamors…

Posted in Ouriceira, Musiquinha | No Comments »

Mestizaxe baixo os castiñeiros / Mestissatge sota els castanyers

August 22, 2005

A festa de onte asemellábase á “revolución” de Yushenko. A cor laranxa invadiu a terra de Ánxel Fole. E no xantar, nos contos, nos xogos, nos concertos había case tanta rapazada vasca e catalá como galega.

Aproveitamos o día para facer unha excursión polo Val do Incio. Sigo pensando que é un paraíso, un remanso de paz que por sorte aínda non sucumbiu ao poder omnímodo do eucalipto.

Xa á noite ceamos un riquísimo bocata de lacón (non foi bocadelo de tortela) e mentres tentaba comunicar con aquela luz do mediterráneo comezaron os concertos. Notouse que Xarín si que son profetas na súa terra e coa novidade de Iria no violín (Lucus power!) montaron un concerto de gran calidade. Compartiron escea despois Arán e Mackfeck e o resultado foi moi interesante. Especial sobre todo a cantante irlandesa galegofalante. Non puiden ver a Dixebra porque se nos botou tarde, e hoxe tocábame conducción temeraria pola mañá.

E agora dedicación intensa ao manual de circulación ata o día 2.

[Banda Sonora: Los Planetas – contra la ley de la gravedad]

Mestissatge sota els castanyers (català)

La festa d’ahir semblava la “revolució” de Yushenko. El color taronja va envair la terra d’Ánxel Fole. I al dinar, als contes, als jocs, als concerts hi havia gairebè tant de jovent basc i català com de gallec.

Vam aprofitar el dia per a fer una excursió pel Val do Incio. Segueixo pensant que es un paradís, un racó pacífic el qual per sort encara no ha caigut davant el poder omnìmode de l’eucalipte.

Ja a la nit vam sopar un bonísim entrepà de lacón i mentre intentava comunicar-me amb aquella llum de la mediterrània van començar els concerts. Es va notar que Xarín sí que són profetes a casa seva i amb la novetat d’Iria amb el violí (Lucus power!) van muntar un concert de gran qualitat. Després van compatir escena Arán i Macfeck i el resultat va ser molt interessant. Especial sobre tot la cantant irlandesa “galegofalante”. No vaig poder veure Dixebra perquè van fer tard, i avui em tocava conducció temerària pel matí.

I ara dedicació intensa al manual de circulació fins el día 2.

Posted in Festa!, Musiquinha | No Comments »

Repito: Non faltedes! / Repeteixo: No falteu!

August 21, 2005


(www.viamichelin.com)

Veña, que aínda estades a tempo de mercar unhas empanadas e unirvos. Vémonos no Incio.

Vimos de moi longas terras, vimos da terra da xesta…
[Banda Sonora: Xarín – gaiteiros do Incio]

Repeteixo: no falteu (català)
Vinga, que encara esteu a temps de comprar unes empanades i afegir-vos. Ens veiem a O Incio.

Posted in Festa! | Comments (2)

Feed-back

August 20, 2005

...ou en galego retroalimentación. Había xa un tempo que coñecía este blog mais aínda non fixera ningunha referencia a el. Botádelle un ollo. É entretido e ten un punto retranqueiro moi bo.

Ah, por certo, quixera dicirvos a tod@s e especialmente a O’Xirarei que aínda que pareza incríbel o orozquismo supérase a si mesmo. Aquí podedes ver a última. Eu, que vivo (agora só en vacacións) ao lado da Fonte dos Ranchos e tiven que aturar durante anos o nome franquista de Plaza del Ejército Español, non o podo crer.

[Banda Sonora: Franz Ferdinand – franz ferdinand]

Feed-back (català)
... o en català retroalimentació. Feia ja un temps que coneixia aquest blog però encara no havia fet cap referència a ell. Doneu-li un cop d’ull. És entretingut i té un punt d’humor molt bo.

Ah, per cert, vull dir-vos, especialment a O’Xirarei que encara que sembli increïble l’orozquisme se supera a ell mateix. Aquí podeu veure l’última. Jo, que visc (ara només per vacances) al costat de A Fonte dos Ranchos i he hagut de suportar durant molts anys el nom franquista de Plaza del Ejército Español, no m’ho puc creure.

Posted in Políticaos, Geek | Comments (3)

Memoria / Memòria

Pois iso. O máis enternecedor, para min, as imaxes de Antón e Facundo, quizais porque é un recordo de infancia. Boto de menos a aquel paisano da boina. Tranquilidá...

[Banda Sonora: Morodo – cosas que contarte]

Memòria (català)
Doncs això mateix. El més entendridor, per a mi, les imatges d’Antón i Facundo, potser perqué és un record d’infantesa. Trobo a faltar a aquest pagès de la boina. Tranquilidá...

Posted in Políticaos | No Comments »

Será o guaraná? / Serà el guaranà?

August 19, 2005

 

Esta é a bebida que está chamada a substituir á Coca-Cola. Nin Pepsi, nin cola Gold (a do mítico Continente) nin farrapos de gaita.

De comercio, o xusto. E de sabor, sobrada. De momento xa o podemos atopar na cidade bimilenaria. Que eu saiba: na Cova da Terra e no Emo (Rúa das Nóreas) e máis no Candonga (Campo Castelo).

Agora só falta que nolo sirvan en certos sitios coma este ou este.

[Banda Sonora: Ojos de Brujo – barí]

 

Serà el guaranà? (català)

Aquesta és la beguda que ha de substituir a la Coca-Cola. Ni Pepsi, ni cola Gold (la del mític Continente) ni farrapos de gaita*.

De comerç, el just. I de sabor, sobrada. De moment ja el podem tastar a la ciutat bimilenaria. Que jo sàpiga: a la Cova da Terra i al Emo (Rúa das Nóreas) i també al Candonga (Campo Castelo).

Ara només falta que ens el serveixen en determinats llocs com aquest o aquest.

*Farrapos de gaita, expressió despectiva que s’utilitza per a indicar el nul valor d’una cosa.

Posted in Ouriceira | No Comments »

Terra Brava 2005 !

August 18, 2005

Vantaxes do festival:

Paisaxe impresionante.
Carballeiras e soutos con boísimas sombras para xantar e botar a sesta.
O río Cabe.
Unha colega da facultade, que coñecín en Barcelona, resultou ser do Incio! E está na organización da festa.
Tocarán os gaiteiros máis aunténticos que coñezo.
O cartel é da cor preferida da mañica máis riquiña do mundo.
Camisolas á venda!
A Palleira, esa tasca-pub poderosa!
Actuación de regueifeiros = risas aseguradas.
Seica ao alcalde pepeiro non lle fai moita graza o festival.

E podería seguir!

[Banda Sonora: Heredeiros da Crus – chicarrón]

Terra Brava 2005! (llegir en català) => (more…)

Posted in Festa!, Musiquinha | No Comments »

O encanto de Neves / L’encant de Neves

August 17, 2005

Grazas a esta concelleira por dicir en alto o que moit@s pensamos. A noticia aparece en La Voz de Galicia. Eu engado que non estaría mal facer folletos e entradas en euskera e catalán, xa que son dúas linguas de países cos que compartimos estado e moitas outras cousas, e dos que recibimos abond@s visitantes. Teño que dicir que me gustou a visita teatralizada e serviume para descubrir algunhas cousas sobre a cidade que descoñecía. Dende logo esta cidade merece ser vista. [Banda sonora: Safari Orquestra feat. Andrés do Barro – Teño saudade]

L’encant de Neves (llegir en català) => (more…)

Posted in Goza coa túa lingua | Comments (1)

Os tenis

TENIS s.m. 3. p.ext. Calzado para xogar a calquera deporte
(Gran Diccionario Xerais da Lingua)

É unha mágoa, mais este nome tan auténtico e tan lugués está case desaparecido do vocabulario xuvenil actual. Todo comezou cando se puxeron á venda uns tenis que non eran exactamente deportivos, senón máis ben encamiñados a lucir polas rúas. Era o que se veu coñecendo, quizais por influencia catalá, como “bambas”.

Só se lles seguía chamando tenis aos modelos máis clásicos de calzado deportivo. Pero por aí tamén perdeu terreo o termo patrimonial: os novos tenis, especiais para atletismo, fútbol ou outros, como eran tan modernos, recibiron o nome de “zapatillas de deporte”, “zapatillas de clavos”, “botas de tacos”...

E nisto chega El Canto del Loco, que como tod@s sabedes son os máis radicais do mundo mundial, e quéixanse de que non lles deixan entrar nos garitos con zapatillas. Como dicía unha crítica dun xornal: se esa é unha canción de crítica social, apagha e vámonos. Eu sempre pensei que os sitios onde che obrigan a entrar con zapatos non merecen nin que pases por diante.

Ao que vou: agora toda a poboación galega repetidora de retrousos de Los 40 (a inmensa maioría) canta esa carallada das zapatillas; a verba tenis está condeada ao esquecemento.

Aquí queda, a modo de peza de museo etnográfico, a foto duns auténticos tenis, desa mítica marca que na infancia denominabamos “Jota jáiber” (pronúnciese en castelán).

[Banda sonora: Arianna Puello – gancho perfecto]

Els “tenis” (llegir en català) => (more…)

Posted in Goza coa túa lingua | Comments (6)

Día de Cantabria

August 16, 2005

Quedei realmente impresionado. Non era esta a única casa de Cabezón de la Sal engalanada soamente con esta bandeira, nin moito menos. As bandeiras cántabras contábanse cos dedos dunha man. (Como estarán as galerías o Día de la Hispanidad?) E mentres o presidente de Cantabria, nesta mesma vila, alertaba ás montañesas e montañeses do perigo luciferino de que os malvados separatistas formulen un órdago á unidade de España. España roja y rota!!. En fin.

Nun recuncho, ao final da Avenida (Avenida Generalísimo, por certo), un rapaz con bandeira de Galiza no peito vendía chapas, adhesivos e camisolas coa bandeira de Cantabria non oficial.

Iso si, tanto sábado como domingo poidemos gozar dunha amplísima demostración de folklore cántabro: música, baile, traxes, sobaos, quesadas, bois, cans, zocos… digno de ver e probar. E dende o sábado pola tarde até o luns pola mañá actividade ininterrumpida nos pubs e barras externas con especial abundancia de Reggaeton machacón xaquecón. Só se salvan, dende o meu humilde punto de vista, o bar Indiano e o pub El Escudo.

Á mañá do luns despedíame das curmás mediterráneas e poñiamos rumbo a Gallaecia.

[Banda sonora: Joxe Ripiau – positive bomb]

Dia de Cantabria (llegir en català) => (more…)

Posted in Festa! | No Comments »

Se vas para o Ribeiro…

August 12, 2005

... vai por Ribadavia, di a cantiga. Non tiña nin idea de que existía o barrio xudeu. O único que coñecía desta vila era o cartel da Festa da Istoria.
E se vas por Ribadavia pasa pola Taberna A Papuxa. Un lugar dos de antes, auténtico a máis non poder, dende as paredes (como a da foto) até @s clientes, pasando polas cuncas.
Que desgraza non saber valorar o viño. Vaia galego desarraigado, que non me gusta o viño nin o licor café (clandestino e da casa). Eu son máis de mosto e guaranito.
E voltando cara a casa soaba na miña mente: Primeiro Portomarín, logo Castrelo de Miño...

[Banda Sonora: Expensive Soul – b. i.]

Si vas cap a O Ribeiro… (llegir en català) => (more…)

Posted in Ouriceira | No Comments »